Gebroken wit
ontstond vanuit een specifiek feministisch traject binnen de witte
vrouwenbeweging en de strijd tegen racisme. Het is een traject dat
zoekt naar een antiracisme
dat verder gaat dan enkel het veroordelen van het racisme van anderen
of het verwelkomen van diversiteit. In
de lente van 2005 begon de Brusselse
NextGenderation groep een reflectie rond witte privileges.
Deze
reflectie was
gevoed door een onvrede met een antiracisme dat aandacht vraagt voor de
discriminaties van "de anderen" maar zwijgt over de rol van
witte mensen in de manier waarop racisme dagdagelijks en structureel
deel uitmaakt van onze samenleving. Deze reflectie was eveneens gevoed
door een inzicht uit de vrouwenbeweging, met name dat
solidariteit in de vrouwenstrijd
vereist dat mannelijke privileges en dominantie in
vraag gesteld worden. Het kan niet anders zijn voor witte mensen en
antiracistische strijd. Witte
mensen
worden geleerd om racisme
te zien als iets wat anderen benadeelt.
Wij/zij vergeten
een cruciaal aspect dat daar automatisch mee verbonden is: het
feit dat racisme witte mensen, of we/ze dat nu willen of niet,
bevoordeelt. Het inzicht dat witte
mensen voordelen of "witte
privileges" halen uit
racisme is de ruggegraat van gebroken wit. Gebroken wit is een actie- en
onderzoeksproject dat witte
privileges zichtbaar wil maken en in vraag wil stellen.
We lezen teksten, we nemen een camera en
gaan op straat vragen stellen over witte privileges, we
vertalen teksten, we plakken posters op straat met
inzichten rond witte privileges, we schrijven, we volgen workshops
(challenging
white supremacy), we organiseren workshops. Gebroken wit
is een collectieve zoektocht gedreven door de hoop
dat echte solidariteit, binnen vrouwenbewegingen en antiracisme
bewegingen mogelijk is. |